مضارع ملموس
مضارع ملموس از مضارع اخباری فعل اصلی به اضافه مضارع ساده فعل « داشتن » ساخته می شود . در مضارع ملموس نیز مانند ماضی ملموس نیز مانند ماضی ملموس فعل معین قبل از فعل اصلی می آید و هر دو یعنی هم فعل معین و هم فعل اصلی صرف می شوند .
شخص مضارع ساده « داشتن » + مضارع اخباری = مضارع ملموس
اول شخص مفرد دارم + می خورم = دارم می خورم
دوم شخص مفرد داری + می خوری = داری می خوری
سوم سخص مفرد دارد + می خورد = دارد می خورد
اول شخص جمع داریم + می خوریم = داریم می خوریم
دوم شخص جمع دارید + می خورید = دارید می خورید
سوم شخص جمع دارند + می خورند = دارند می خورند
کاربرد مضارع ملموس :
مضارع ملموس وقتی به کار می رود که گوینده رخواهد فعلی را که نزدیک به رخ دادن یا در حال رخ دادن است بیان کند .
مانند >
دارم می روم . ( در حالی که هنوز گوینده به راه نیفتاده است . )
دارم می نویسم . ( در حال نوشتن )
مضارع ملموسو اوزامان ایشله نه ر کی دانیشان ایستیر او ایشی کی گؤرولمه سی یاخیندادیر دئیه .
گلیرم . ( اوندادیر گکی دانیشان هله یولا دوشمویوب )
یازیرام . ( الیمده یازماخدایام )
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر