حرف ( ه )
های ملفوظ : در اول و آخر و وسط کلمه قرار می گیرد و به طور کامل تلفّظ می شود.
مانند: همیشه – هر – هاله – مهر – مهناز – ماه – راه – شاه
های غیر ملفوظ: در آخر کلمه قرار می گیرد و تلفّظ نمی شود.
مانند: خانه – جامه – پرنده – رونده
*
های غیرملفوظ: در زبان فارسی میانه به صورت حرف ( ک ) نوشته و تلفّظ می شد.
مانند: بندک ( بنده ) – نامک ( نامه ) – جامک ( جامه ) به همین سبب در جمع بستن
کلماتی که مختوم به های غیر ملفوظ قبل از علامت جمع « ان » حرف ( گ ) اضافه می شود.
مانند: تشنه ( تشنگان )
سپیدجامه ( سپیدجامگان )
رفته ( رفتگان )
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر